HAYAT NE GARİP ŞEY....
Bazen dönüşü olmayan bir yolculuk başlar; isteniz de dönemezsiniz.. yeniden denemenin anlamsızlığı karşısında acı çeker yüreğiniz. geride hiçbir şüphe, akılda hiçbir keşke, yürekte hiçbir ümit bırakmadan çıkıp gidilmesi kolay mıdır!! Ama gidilir. Çünkü kalındığında da hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağını görür kalpler, acı çekmeye devam edeceğini sezer.. ve içten içe karar vermenin zamanıdır diye düşünür beyin denen kompleks bellek.. Dudaklar kurur, için acır. Ama güçlüsün ya öyle bilirler seni, belli etmezsin. Kimseyi kırmak incitmek istemezsin. Ama bu imkansızı istemektir. Yaşanmışlıklar, biriktirilen sevgiler, saygılar birer tokat gibi çarpar yüzlere.. taş mıdır insan yüreği; kırılır.Birde ilham kaynağın nazlı gülün yanında değilse vay ki vay.Hayat o zaman daha bir çekilmez olur insana.
Artık bilemezsin sensizliğe mi mahkum ettiğini sevdiklerini, yoksa seni mi sevdiklerinden mahrum ettiğini.. çok da önemi kalmadığını düşünürsün, kimlerin seni anlamadığını yada anlaşılmaz bir dünyada yaşadığını ayırdedemeden gidersin.. geriye kalan sadece yokluğundur buna da alışılır.Tüm sıkıntılara rağmen sevdiğin sultanın yağmur gözlün yanındaysa yaşamın tüm zorlukları sana boyun eğer pes eder,yeterki sevmesini bilelim sevelim sevilelim..HAYAT NE GARİP ŞEY...
Yorum yaz! :: Arkadaşına Gönder!
1 yorum yazilmistir
2009-11-01 12:13:43 - mehp@re http://sairane74.blogspot.com
Yazan: isimsizSevgili arkadaşım,
Uzun bir aradan sonra yeniden sizlerle birlikte olmak, yeni paylaşımlarda bulunmak inanın çok güzel. Hepinizi çok özledim inanın. Yokluğumda değerli mesajlarınızla beni ve bloğumu yalnız bırakmadığınız için sonsuz ve yürekten teşekkürlerimi gönderiyorum.
Bildiğiniz gibi babama mide ca teşhisi konulmuştu. Konulduktan sonra hiçbir şey yiyip içemedi. Yapılan endoskopi sonucunda boğazı da tahriş oldu. 03 Ekim tarihinde acile kaldırdık ve akşama kadar serum takıldı. Ardından 05 Ekim günü onkoloji servisine yatışı yapıldı. Orada yaklaşık on gün kadar kaldık ve ben de yıllık iznime denk geldiği için babamla birlikte kaldık. Sonrada onkoloji deki hocamızla cerrahideki hocamız aralarında yaptıkları görüşmeler neticesinde babamın midesine pec takılmasına karar verdiler yani şu an babamın midesinde bir tüp var beslenmesini sağlayan. Ancak bizi mutlu eden ağızdan da yavaş yavaş yiyor olması. Ve bu bir aylık süre içinde gittiğinden çok daha iyi olmasından dolayı ailecek mutluyuz elbette. Bugünden itibaren oral yolla kemoterapi ilaçlarına yeniden başladık. İnşallah Allah’ımın izniyle de bu süreçleri de kolaylıkla atlatacağız. Yalnız şunu da öğrendim ki bu tür hastalıklarda moral en büyük ilaç. Şu an babamı daha huzurlu görmek dünyalara bedel.
İşte sevgili arkadaşım. Kendi sorunlarımızla başınızı ağrıttıysam eğer özür dilerim ancak sizlerle aramızda kurulan öyle güzel bir diyalog oluştu ki sanki anlatsam yüküm bir kat daha azalacak gibi geliyor. Tekrar tekrar teşekkür ediyorum ilginize, etmiş olduğunuz dualarınıza.
Sizleri ve tüm sevdiklerinizi Allah’ıma emanet ediyorum, Allah her türlü kazadan beladan ve hastalıklardan korusun diyorum. Sevdiklerinizle birlikte sağlıklı ve mutlu günler diliyor, kucak dolusu yürekten sevgilerimi gönderiyorum.
Kendinize çok iyi bakın benim çok değerli arkadaşım…
Mehp@re
Bağlantı - -